Elke dag wordt de interne omgeving blootgesteld aan een dubbele belasting. Enerzijds komen exotoxinen van buitenaf binnen: conserveringsmiddelen in voedsel, vervuilde lucht, agressieve componenten van huishoudelijke chemicaliën. Anderzijds worden voortdurend endotoxinen gevormd, die een bijproduct zijn van het eigen celmetabolisme.
Wanneer de hoeveelheid binnenkomende en gegenereerde afbraakproducten de snelheid van hun eliminatie overschrijdt, ontstaat er een toestand van verborgen overbelasting. De uitscheidingssystemen beginnen niet-geëlimineerde metabolieten op te slaan in de intercellulaire ruimte, in het vetweefsel en in de gewrichten. Dit is een proces dat zich in de loop der jaren ontwikkelt, waardoor het algehele niveau van vitale energie geleidelijk afneemt.
Pogingen om dit probleem op te lossen met chaotische dieetbeperkingen, vasten of agressieve sappen leiden meestal tot nog grotere stress. Echte vernieuwing vereist een systemische, fysiologische aanpak die rekening houdt met de oorsprong van de toxische belasting en die elke fase van de neutralisatie ervan op milde wijze ondersteunt.
