Het immuunsysteem is niet slechts een verzameling cellen; het is een zeer intelligent netwerk dat elke seconde de interne omgeving scant en externe bedreigingen afweert. Het handhaven van de werking ervan verbruikt een kolossale hoeveelheid energie. Als deze bron wordt besteed aan het compenseren van chronische spanning of tekorten, verschijnen er onvermijdelijk hiaten in het beschermende pantser.
De verbinding tussen het zenuw- en immuunsysteem is absoluut direct. Verhoogde niveaus van cortisol (het stresshormoon) schakelen de actieve beschermingsreactie letterlijk «uit». Het interne systeem schakelt over naar een bronbesparende modus, waardoor de productie van nieuwe immuuncellen wordt geblokkeerd. Dit is de reden waarom periodes van emotionele spanning zo vaak gepaard gaan met een algemene afname van vitaliteit en verhoogde kwetsbaarheid.
Terugkeren naar een harmonieuze toestand vereist een alomvattende aanpak: het is noodzakelijk om de belasting van het zenuwstelsel te verlichten, de interne ecologie in evenwicht te brengen en cellen te voorzien van hoogwaardige voeding.
