De moderne levensstijl creëert ideale omstandigheden voor een metabole onbalans. De dagelijkse route van de autostoel naar de bureaustoel minimaliseert het basisenergieverbruik. Tegelijkertijd lokt de beschikbaarheid van calorierijk, geraffineerd voedsel de consumptie uit van veel meer dan nodig is om de vitale functies van het lichaam te behouden.
Een verandering in het dieet naar een overschot aan enkelvoudige koolhydraten en een gebrek aan hoogwaardige eiwitten leidt tot systemische storingen. De interne omgeving begint actief overschotten op te slaan en reserveafzettingen te vormen. Dit is niet alleen een esthetische kwestie: de verandering in de proporties van het silhouet houdt direct verband met een verminderde microcirculatie, verminderde energieniveaus en verhoogde belasting van het bewegingsapparaat.
De situatie wordt vaak aangepakt door calorieën drastisch te verminderen. Strenge diëten worden door de interne systemen echter als een gevaarsignaal ervaren. Als reactie op honger vertraagt het metabolisme en schakelt het lichaam over op een strikte modus van het besparen van hulpbronnen, waardoor de processen van vetafbraak worden geblokkeerd.
