Gruczoły mlekowe jako pierwsze reagują na wszelkie zakłócenia w systemach wewnętrznych. Zaburzenia metabolizmu, przewlekły stres czy pogarszające się środowisko natychmiast wpływają na gęstość i wrażliwość tych tkanek. Regularne uczucie ciężkości, obrzęk i pojawienie się lokalnych stwardnień to sygnały wskazujące na poważne procesy zastoinowe.
Z punktu widzenia psychosomatyki obszar klatki piersiowej jest ściśle związany z tłem emocjonalnym. Przewlekłe zmartwienia o bliskich lub ukryte urazy prowokują skurcze naczyń krwionośnych i uwalnianie hormonów stresu, co natychmiast zaburza naturalną mikrocyrkulację w tej strefie.
Główne fizjologiczne zagrożenie polega jednak na zaburzeniu funkcji drenażowych. Tkanki są przeniknięte gęstą siecią naczyń limfatycznych odpowiedzialnych za odprowadzanie produktów przemiany materii. Jeśli ten proces zostanie zablokowany, rozpoczyna się gromadzenie niepożądanych elementów, co prowadzi do zmiany struktury komórkowej.
