Toestanden van plotselinge, oncontroleerbare angst ontstaan zelden uit het niets. Meestal zijn ze het resultaat van langdurig opgebouwde vermoeidheid, verstoring van de circadiane ritmes en chronische emotionele spanning. Op zulke momenten is er een plotselinge afgifte van cortisol en adrenaline, wat een natuurlijke, maar overmatig versterkte verdedigingsreactie van het interne milieu is.
Regelmatige blootstelling aan deze hormonen put het zenuwstelsel uit. Het lichaam begint op de toppen van zijn kunnen te werken en verbruikt de reserves aan vitale mineralen en vitaminen. Wanneer de reserves uitgeput raken, kan zelfs de kleinste trigger een systemische onbalans veroorzaken, die zich uit in een versnelde ademhaling en concentratieverlies.
Om terug te keren naar een normaal levensritme is meer nodig dan een tijdelijke maskering van ongemak; het vereist een diepgaand, systemisch herstel. De nadruk moet liggen op het aanvullen van tekorten aan micronutriënten, het normaliseren van slaappatronen en het ondersteunen van natuurlijke ontspanningsmechanismen.
