Interne ecologie: hoe het microbioom de immuniteit en het energieniveau reguleert

Modern onderzoek toont aan dat het maag-darmkanaal functioneert als een autonoom neuraal netwerk. De bacteriegemeenschap (microbioom) bestaat uit biljoenen micro-organismen die in constante symbiose leven met het interne milieu van het lichaam. Het zijn juist deze organismen die de belangrijkste neurotransmitters synthetiseren, en zo directe invloed uitoefenen op de emotionele achtergrond, de slaapkwaliteit en cognitieve vaardigheden.

Naast de stemmingsregulatie fungeert de darm als de belangrijkste verdedigingslinie. Ongeveer 80% van alle immuuncellen is geconcentreerd in het slijmvlies van het spijsverteringskanaal. Wanneer het bacteriële evenwicht normaal is, herkent en neutraliseert deze barrière feilloos ongewenste agentia. Maar als het evenwicht verschuift naar onvriendelijke flora, nemen de beschermende functies kritiek af, wat de weg vrijmaakt voor de ophoping van afvalstoffen.

De darmwand vormt onder normale omstandigheden een betrouwbare barrière die alleen afgebroken vitaminen, mineralen en aminozuren in de bloedbaan doorlaat. Deze bescherming wordt gegarandeerd door nauwe celverbindingen en een slijmlaag bewoond door vriendelijke flora. In de lymfoïde knobbeltjes van de darm vindt een continue "training" van immuuncellen plaats om vreemde eiwitten te herkennen.

Bij een tekort aan vezels en een teveel aan eenvoudige koolhydraten wordt de slijmlaag dunner. Er ontstaat een toestand van verhoogde permeabiliteit: onverteerde macromoleculen komen in de systemische bloedsomloop terecht, veroorzaken een permanente respons van het immuunsysteem en putten de reserves uit. Het herstel van deze barrière is een belangrijke stap naar de terugkeer van een hoog energieniveau en een stabiele weerstand.